Υπουργείο

Από τη Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Το Υπουργείο είναι θεμελιώδες χημικό στοιχείο, που στοιχειώνει όλους τους τομείς της δημόσιας διοίκησης. Ανακαλύφθηκε γύρω στα μέσα του 19ου αιώνα στην Ελλάδα (στη Δύση ήταν γνωστό από νωρίτερα, αλλά εμείς λόγω Ντουρκοκρατίας δεν είχαμε τέτοιο φρούτο. Είχαμε όμως θαυμάσιους κοτζαμπάσηδες και κοντρα-μπάσηδες... αλλά ξεφεύγω από το θέμα), κι από τότε μας έχει καθίσει μονίμως στο σβέρκο.

Χαρακτηριστικά[επεξεργασία]

Σκέδαση Ratherford που λαμβάνει χώρα σε Υπουργεία

Η δομή του έγινε γνωστή χάρη στα πειράματα σκέδασης συμβασιούχων του Ratherford, στα οποία μια δέσμη συμβασιούχων του δημοσίου εισέρχονται στην περιοχή του Υπουργείου για ένα ελάχιστο χρονικό διάστημα, και μετά πετιούνται πάλι έξω, καθώς είναι από πολιτικής και επιστημονικής απόψεως αδύνατο να μονιμοποιηθούν. Κατά την έξοδό τους προσκρούουν σε τηλεοπτική οθόνη ή συνηθέστερα κάμερα, όπου διηγούνται με λεπτομέρειες την κατάσταση που επικρατεί εκεί μέσα, γαμώ τα υπουργεία σας!

Σύμφωνα με τις μαρτυρίες αυτές, ο πυρήνας του υπουργείου απαρτίζεται από δύο ειδών στοιχειώδη σωματίδια:

  • θετικά επιφορτισμένα κωθώνια και
  • ουδέτερα (μη επιφορτισμένα) νωθρόνια.

Τα νωθρόνια δεν εργάζονται καθόλου αλλά το βίσμα τους είναι επαρκές ώστε να αυτοαποκαλούνται "κόλλα" του πυρήνα , ενώ τα κωθώνια δυσχεραίνουν την κατάσταση με το να εργάζονται περιστασιακά.

Πολύ σημαντικά για την ισορροπία του πυρήνα είναι και τα γλυφτρόνια, μια μάζα από ελαφρά, δυνητικά σωματίδια που παίζουν το ρόλο μεσάζοντα ανάμεσα στα νωθρόνια και τα κωθώνια. Χάρη στις συντονισμένες προσπάθειες αυτών των τριών ομάδων, ο πυρήνας διατηρείται ευσταθής και αδρανής.

Τα Υπουργεία περιβάλλει επίσης ένα ασαφές νέφος από κλεφτρόνια και λαμόγια, τα οποία δεν είναι σαφώς εντοπισμένα στο χώρο - μάλιστα, έχουν την τάση να γίνονται καπνός μόλις η θέση τους εντοπιστεί με μεγάλη ακρίβεια. Τα κλεφτρόνια, όπως και τα υπόλοιπα συστατικά στοιχεία του Υπουργείου, έρχονται και φεύγουν ανάλογα με τις κυβερνήσεις, αλλά ο αριθμός τους δεν μεταβάλλεται και πολύ. Ασχολούνται με τις αναθέσεις έργων, με αποτέλεσμα τα τελευταία να κοστίζουν τελικά δέκα (τουλάχιστον) φορές περισσότερο από το πραγματικό τους κόστος. Το πλεόνασμα του κόστους απομακρύνεται με τη μορφή μίζας, σε συμφωνία πάντα με την Αρχή διατήρησης του χρήματος.