Μέρος

Από τη Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ένα Ο είναι ένα ολόκληρο. Ένα C είναι ένα μέρος του O. Μέχρι και τα πάντα το ξέρουν αυτό, και ας μην κάνουν συχνά ωτοστόπ.

Το Μέρος στη δημοτική μας μουσική[επεξεργασία]

"Έλα να πάμε σ' ένα μέ-
ρος,
άνθρωπος να μην υπά-
ρχει,
ούτε νέος, ούτε γέ-
ρος,
μόνο να 'μαστε μονά-
χοι"

(δημώδες της νήσου Κονιτοπουλίας, όπου μπορούμε να παρατηρήσουμε, και να θαυμάσουμε θα έλεγα, μία νεωτερική, μία ρηξικέλευθη, μία - γλωσσοπλαστική να την πώ; θα την πω! - χρήση του συλλαβισμού, η οποία καταδεικνύει την έμφυτο ποιητικότητα των Κονιτοπουλαίων)

Το Μέρος στη λαϊκή σοφία[επεξεργασία]

"Σαλάμι αέρος
που τρώει ο γέρος
και πάει στο μέρος"

Το μέρος στην Ελληνική γλώσσα[επεξεργασία]

Είναι το αρσενικό της μέρας. Όταν η μέρα και ο μέρος συναντιούνται, κάνουν μαζί σουρουπάκια.

Το μέρος στην Ελληνική σοφία[επεξεργασία]

Οι προ-σωκρατικοί κυρίως, αλλά και οι άλλοι φιλόσοφοι, όταν μιλούσαν μεταξύ τους και δεν αγόρευαν, αναφερόντουσαν σε κάποιο μέρος. Σιγουρα ήταν κάποιο χωρικό σημείο που πήγαιναν για να κάνουν τσίσα, ή κοκό. Αυτές τις αναφορές τις βρίσκουμε σε διάφορα χαρτιά της αρχαίας Ελλάδας, όπως το έπος του ΓΚΙΛΓΚΑΜΕΣ. Και το παράδοξο του είναι βρέθηκε μέσα στο μέρος.

Ακόμη έχει παρατηρηθεί και σε διάφορες Ελληνικές αργκό, η χρησιμοποιήση του μέρους σαν κάποιο μυστικό τόπο ή κάτι τέτοιο. Σίγουρα πρέπει να διακρίνουμε μια συσχέτιση ανάμεσα σε αυτά τα δύο.

"-πςςςςςτ. Να σου πω, πάμε στο μέρος?
-μπα...κατούρησα πριν λίγο."

Στο μερος τωρα που μιλαμε ειναι σιγουρα καποιος αλλος...