Κολ οφ Ντιούτι: Κόσμος στον Πόλεμο

Από τη Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Το Κολ οφ Ντιούτι: Κόσμος στον Πόλεμο (Κοντ Ουάου) είναι το 5ο παιχνίδι της σειράς Κολ οφ Ντιούτι ή αλλιώς Κάλεσμα του Καθήκοντος που κυκλοφόρησε το 1945 με το ψευδώνυμο World At War.

Εκστρατεία[επεξεργασία]

Η κύρια δυνατότητα του Κόσμου στον Πόλεμο είναι η επιλογή "εκστρατεία". Εδώ, ο παίκτης παίζοντας άλλοτε ως Που Βου Του Μίλνερ (κάτοχος των τυριών Μίλνερ) και άλλοτε ως Δημήτρης Πετρένκος πολεμάει μόνος του χιλιάδες Βερμαχτιανούς και Ιαπωνέζους σε Ιαπωνία, Γερμανία, Ρωσία και Κρήτη μαζί με την υπόλοιπη ομάδα του η οποία κοιτάει ανέμελη και διατάζει νομίζοντας πως έχουν πάει εκδρομή.

Αποστολές[επεξεργασία]

Η εκστρατεία αποτελείται τις παρακάτω δεκαπέντε ό,τι να 'ναι-αποστολές:

Σεμπερφί[επεξεργασία]

Βρίσκεσαι πεταμένος στην Παράγκα του Καραγκιόζη στην Ιαπωνία και ένας βρωμιάρης Γιαπωνέζος χαζοχαρούμενος σου δείχνει το κουζινομάχαιρό του ενώ ένας άλλος έχει περάσει τη μάπα του Που Βου Του Πάιλ για τασάκι και μετά από ένα γερό φτύσιμο στέλνει τον Πάιλ στα διάλα. Ύστερα πάει να σφάξει και τον Μίλνερ αλλά ο συνάδελφός του από τα τυριά τον σκοτώνει πισώπλατα και σου πετάει καπέλα. Ε, λοιπόν, μετά από την μεγάλη βοήθεια του Σου Τζου Του Σαλιβάνου να σου δώσει στο χέρι ένα μπιστόλι γιατί εσύ δεν μπορείς αρχίζει η φασαρία. Πετάγονται Γιαπωνέζοι από τα δέντρα και το γκαζόν και τρέχουν γύρω-γύρω εφοδιασμένοι με το Γιαπωνέζικο όπλο μαζικής καταστροφής Αρίζακα στο οποίο μάλιστα έχουν δέσει με σελοτέιπ και κόλλα Ούχου ο Παντοκολλητής" ένα κουζινομάχαιρο το οποίο έκλεψαν από την τραπεζαρία του αυτοκράτορα. Βέβαια ο αυτοκράτορας έπιασε κάνα δυο κατά αυτή τη διαδικασία και τους έκανε ντα. Ένας από αυτούς ο οποίος ήταν και γκέι βέβαια για να τη γλιτώσει άρπαξε φωτιά καθώς έβαλε το κλεμένο μεταλλικό κουζινομάχαιρο στον φούρνο μικροκυμάτων προκειμένου να το κρύψει. Φυσικά τελευταία του επιθυμία ήταν να ικανοποιήσει τις σεξουαλικές του επιθυμίες, οπότε και αγκάλιασε τον πρώτο άντρα που βρήκε ο οποίος έλαχε να είναι ο Που Βου Του Ράϊαν. Ο Μίλνερ προχωράει, σκοτώνει όλους τους εχθρούς μόνος του, ενώ οι συμπολεμιστές του χαίρονται πως νικάνε, περνάνε από μια πολύ καλοστημένη παγίδα στην οποία ο Γιαπωνέζος πετάει μια λάμπα πετρελαίου και ορμάει με ένα σκουπόξυλο στους Αμερικανούς. Τελικά, και μετά από μια βομβιστική επίθεση κατά των Γιαπωνέζων και το ξύλο που έφαγε ΚΑΙ ο Μίλνερ από ένα άλλο σκουπόξυλο η ομάδα των Μαρίν Ράιδερζ μπαίνει στα κρισκράφτια και φεύγουνε για τον τελικό σκοπό τους, να ψαρέψουν στον ωκεανό.

Μικρή Επανάσταση[επεξεργασία]

Δυστυχώς όμως, δεν καταφέρουν να πετύχουν τον στόχο τους καθώς οι Γιαπωνέζοι χρησιμοποιώντας ψαροντούφεκα τους καταστρέφουν τις βάρκες με αποτέλεσμα οι Μαρίν Ράιντερζ, όσοι δεν πεθάνουν από τα ψαροντούφεκα να κάνουν μπάνιο για πρώτη τους φορά στον πόλεμο. Ο παίκτης, πάλι ως Που Βου Του Μίλνερ παίρνει τηλέφωνο την μαμά του και ως δια μαγείας πέφτουν πυροτεχνήματα από τον αέρα, οι Γιαπωνέζοι τα χαζεύουν και οι άχρηστοι Αμερικανοί βρίσκουν ευκαιρεία να κατατροπώσουν ζητοκραυγάζοντας τους Τζαπανέζους με τα Γαράνδια Μι Ένα, τα Τομπσόνια και τους αναπτήρες. Αυτό το βιολί συνεχίζεται έως το τέλος της πολύ ενδιαφέρουσας αποστολής όπου ο Τζαπανέζος - ιδιοκτήτης του σπιτιού στο οποίο βρίσκονται οι Μαρίν Ράιντερζ ανοίγει την πόρτα και βλέπωντας τους Αμερικανούς νομίζει πως είναι η εφορία που ελέγχει το αυθαίρετό του, τραβάει το σκουπόξυλο και κάνει δίνει τέλος στην ζωή του Σαλιβάνου κάνοντάς τον σουβλάκι.

Σκληρή Προσγείωση[επεξεργασία]

Όλα αρχίζουν όταν ένας μεθυσμένος πιλότος των Μαρίν Ράιδερζ ο οποίος μιλάει στο κινητό ενώ μπιλοτάρει, του πέφτει κάτω το κινητό και προσπαθώντας να το πιάσει στον αέρα πέφτει στο δάσος. Έτσι μια ομάδα της Τζαπανέζικης ομάδας των Βανζάηδων αποφασίζει να παίξει με τις χειροβομβίδες οπότε βάζει τον τραυματισμένο μπιλότο να τις φάει. Γίνονται όμως αντιληπτοί από τον Που Βου Του Μίλνερ και τους συναδέλφους του από την τυροβιομηχανία του και τις τρώνε. Ο Μίλνερ σε αυτή την αποστολή είναι εξοπλισμένος με μία μπάρα από τα διόδια, καθώς λέει και το όνομά της, "BAR", με την οποία τσακίζει τους Τζαπανέζους έως που κάποια στιγμή ένας σουβλατζής αναπτηροφόρος γίνεται αλλοιφή επειδή κάνει επίδειξη στους οχτρούς. Ε, εκεί, σαν άνθρωπος και ο Μίλνερ του κλέβει τον Φλογορίχτη και πηγαίνει να ψήσει Τζαπαν.... εεε σουβλάκια, ο οποίος είναι και ο σκοπός της αποστολής. Ο παίκτης αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις όπως το να αποτελειώσει τα Τζαπανέζικα τανκς-χρέπια με τον Αντιαρματικό Εκρηκτικό Πυροσωλήνα ή να αφανίσει τους οχτρούς με τα όπλα-πιρούνια έως που τελικά θα καταφέρει να ψήσει τα σουβλάκια του με την βοήθεια του Ιπτάμενου Σουβλακοψήστη.

Βεντέττα[επεξεργασία]

Αυτή είναι η μόνη αποστολή που διαδραματίζεται στην Κρήτη. Αφορμή είναι το ότι ο Βίκτορας Ρέζνοβάκης-μεγαλομέτοχος των μπυρών Χάινεκεν έκοψε το δάχτυλό του κόβοντας καρότα, αλλά θύμωσε και τα έριξε στους Γερμανούς. Έτσι πήρε την απόφαση να καθαρίσει 435770934 Γερμανούς, ενώ παράλληλα προσπαθεί να ικανοποιήσει και τα συμφέροντα της Χάινεκεν κυνηγώντας τον αντίπαλό του Βερμαχτιανό Χάινριχ Άμστελ (Heinrich Amstel) Την αποστολή ξεκινάς για δεύτερη φορά παραπεταμένος σε έναν σωρό από ψοφίμια και ψευτοψοφίμια αυτή τη φορά ως ο Δημήτρης Πετρένκος, ακολουθώντας τις οδηγίες του Ρεζνοβάκη ο οποίος είναι και μεγάλο λαμόγιο διότι εκμεταλλεύεται το κομένο του δάχτυλο για να βάζει τους άλλους να του κάνουν τσι δουλειές ενώ αυτός κοιτάει και διασκεδάζει τραβώντας φωτογραφίες για να τις ανεβάσει στο φέισμπουκ. Από πάνω σου βολτάρουν για ένα τσιγαράκι μια παρέα Βερμαχτιανών οι οποίοι παίζουν σκοποβολή με τα αεροβόλα τους πυροβολώντας ψοφίμια. Τότε εσύ αρχίζεις να σέρνεσαι σαν το σκουλήκι από πίσω τους (φυσικά δεν καταλαβαίνουν τίποτα) και γνωρίζεις τον Βίκτορα Ρεζνοβάκη ο οποίος βαριέται τρελά και σου λέει την ιστορία της ζωής του και τον λόγο που θέλει να πάρει εκδίκηση-βεντέττα, τονίζοντας πως πρέπει να κάνεις ησυχία για να μην γίνεται αντιληπτός. Φυσικά εκείνος είναι παράδειγμα προς μίμηση καθώς κάποια στιγμή φωνάζει "ΒΑΡΑ ΤΩΡΑ ΜΩΡΗΗΗ!!!!" και χασκογελάει σαν μάγισσα. Η αποστολή συνεχίζει με παρόμοιο τρόπο μέσα στην Κρητική τσιμεντούπολη όπου ο κάθε πολίτης έχει κανα δυο όπλα. Εσύ θερίζεις Γερμανούς για χάρη του Ρεζνοβάκη και εκείνος τραβάει φωτογραφίες και διατάζει. Έρχεσαι αντιμέτωπος με διαφόρων ιδιοτήτων Βερμαχτιανούς όπως κάποιοι που έχουν χόμπυ το να πυροβολούν ταμπέλες, άλλοι το να καίνε κουρτίνες κλπ. Κοντά στο τέλος της αποστολής, επιτέλους, βρίσκεις και τον Άμστελ και αποφασίζετε να παίξετε κρυφτό. Ο Δημήτρης όμως-ξεφτέρι στο κρυφτό από παλιά τον βλέπει να τρέχει φοβισμένος και να κρύβεται πίσω από τα αυτοκίνητα που οι φίλοι του οι Βερμαχτιανοί που δεν είχαν δίπλωμα , τράκαραν και τούμπαραν και του βιδώνει μια σφαιρούλα στην κεφάλα. Έτσι ο Ρεζνοβάκης από τη χαρά του " μεθάει " και έχοντας από παλιά τάσεις αυτοκτονίας πέφτει στο ποτάμι παρασέρνοντας και τον Δημήτρη μέσα.

Η γη τους, το αίμα τους[επεξεργασία]

Για τρίτη φορά ξυπνάς το πρωί δίπλα σε σωρούς από ψοφίμια και μέσα στο εξοχικό του Καραγκιόζη, στην Τζερμανία με ένα τσούρμο Γερμανούς να χαζολογάνε γύρω-γύρω. Ο Βίκτορας Ρεζνοβάκης αναζητάει υπηρέτη οπότε και ξαναβρίσκει τον Δημήτρη, αφού μετατρέψει σε σουρωτήρια τους Βερμαχτιανούς. Τότε όμως του έρχεται του ανθρώπου πείνα οπότε και πετάει μερικές μολότωφ στα χωράφια γύρω γύρω για να ετοιμάσει τα κάρβουνα για το ψητό. Καθώς προχωράει ο Δημήτρης στην αποστολή ξανά έρχεται αντιμέτωπος με κάποια τάνκς τα οποία και καταστρέφει με την Τζερμανική έκδοση του Εκρηκτικού Αντιαρματικού Πυροσωλήνα, το "Αρματοφοβιστήρι" ή αλλιώς Panzerschrek. Στο τέλος βγάζει μια προεκλογική ομιλία σκαρφαλωμένος σε ένα τάνκ για να δείξει τις ακροβατικές του ικανότητες.

Κάψ' τους έξω - το σουβλατζίδικο[επεξεργασία]

Η αγαπημένη αποστολή του κάθε Έλληνα. Ο παίκτης παίζει πάλι με τον Που Βου Του Μίλνερ και είναι αναπτηροφόρος με τον Μι Δύο Φλογορίχτη. Αυτή είναι μια αποστολή στην οποία ο Μίλνερ κάνει πολλά διαφορετικά πράγματα όπως το να ψήνει Τζαπανέζους σκαρφαλωμένους στα δέντρα, Μπανζάηδες, σουβλάκια, κι άλλους Τζαπανέζους, κι άλλους, κι άλλους, κι άλλους.

Ριλέντλεςςςς[επεξεργασία]

Ο Μίλνερ, μαζί με τα σουβλάκια που έφαγε στο σουβλατζίδικο " Κάψ' τους έξω " φαίνεται να ήπιε αρκετά, καθώς ξεκινάει ζαλισμένος πάνω σε ένα τάνκ με έναν επίσης μεθυσμένο οδηγό ο οποίος αργότερα κατά 90% σε πατάει κάνοντας όπισθεν παράνομα μέσα στα δάση. Είσαι εξοπλισμένος με τον Καφεδούμενο (ή αλλιώς Brown-ing) και το χαντακοτυφέκιο. Περνάς μέσα από τα Γιαπωνέζικα δάση με τους Μπανζάηδες, οι δικοί σου πέφτουν σε παγίδες για αρκούδες -οι Τζαπανέζοι νομίζουν πως έκαναν κάτι σκοτώνοντας έναν Μαρίν Ράιδερ- πυροβολείς με τα όπλα-πιρούνια και συνεργάζεσαι στενά με ένα αναπτηροφόρο τανκ το οποίο κάθε φορά σε καίει για να μην του πάρεις τα κιλλς. Μπαίνεις στις φωλιές των Τζαπανέζων και δεν αφήνεις ούτε Τζαπανέζο όρθιο. Τελικά -αν ζήσεις- φτάνεις σε ένα " παράθυρο " του τούνελ όπου κάποιος δικός σου ανάβει ένα πράσινο καπνογόνο (εδώ αποκαλύπτεται πως είναι Παναθηναϊκός) κάνοντας τους Ράιδερζ να κινδυνεύουν από ασφυξία.

Μουλτιπλέιερ[επεξεργασία]

Επίσης ο Κόσμος στον Πόλεμο έχει και μουλτιπλέιερ όπου κανονικά στις πίστες του είναι εγκλωβισμένοι 18 άχρηστοι και χτυπιούνται. Τώρα βέβαια έχει αλλάξει μορφή. Σε κάθε ματς μπορεί κανείς να δει ιπτάμενους στρατιώτες να απεγκλωβίζονται απ' την πίστα να κουβαλάνε μικροπράγματα όπως βαρέλια, ανθρώπους, φορτηγά κλπ και να εκμεταλλεύονται τους αθώους δολοφόνους παίκτες. Αποτέλεσμα-το 132,5% του πληθυσμού που παίζουν Κόσμο στον Πόλεμο να είναι χάκερζ.


Οι ομάδες[επεξεργασία]

Ο Κόσμος στον Πόλεμο έχει το μεγάλο αριθμό των τεσσάρων ( 4 ! ) ομάδων που συμμετέχουν. Αυτές είναι οι παρακάτω:

Μαρίν Ράιδερζ[επεξεργασία]

Τα Αμερικανάκια. Οπαδοί και παραγωγοί του Τομπσονίου και του Γαρανδίου Μι Ένα καθώς και αρκετών ακόμα όπλων. Χαρακτηριστική η ομιλία τους όπου το 99,99999% των λέξεων που λένε είναι βρισιές.

Κόκκινος Στρατός[επεξεργασία]

Οι Ρώσοι, ή οι κομμουνίστεν κατά τους Γερμανούς. Χαρακτηριστική η άπταιστη προφορά τους στα Αγγλικά, η αγάπη τους για την βότκα καθώς και η στολή ορισμένων την οποία πιθανότατα εμπνεύστηκαν από αποκριάτικη στολή σκύλου. Το χόμπυ τους είναι να κοροϊδεύουν τον θάνατο.

ΊΤΖΑ[επεξεργασία]

ΊΤΖΑ, εκ του Ιμπεριαλιστική Τζαπανέζικη Άρμη. Γενικώς πολύ καταθλιπτικοί οι Τζαπανέζοι. Σε όλη την ιστορία του Κόσμου στον Πόλεμο πάνω από τους μισούς πεθαίνουν αυτοκτονώντας με την μέθοδο των Μπανζάηδων. Προμηθεύονται δέντρα από όσα ξυλώνονται στο Μίνεκραφτ και τα κολλούν με σελοτέιπ πάνω στα ρούχα τους, ύστερα τρέχουν με τα όπλα μαζικής καταστροφής Αρίζακα και φωνάζουν πως ο αυτοκράτορας θα ζήσει 10.000 χρόνια (αλλοίμονο σε αυτόν που θα βάλει τα κεριά στην τούρτα, αν δεν έχει αυτοκτονήσει κι αυτός). Έτσι τις περισσότερες φορές καταλήγουν να πεθαίνουν είτε από το βάρος των δέντρων, είτε επειδή έχουν πάρει μαζί με τα δέντρα και άλλα όπως αρκούδες, λύκους κλπ. και τους δαγκώνουν. Αλλίως οι Αμερικανοί δεν τους βλέπουν καθώς είναι κρυμένοι μέσα στα χόρτα και τους σκοτώνουν ποδοπατώντας τους καταλάθος.

Βερμαχτιανοί[επεξεργασία]

Οι Γερμαναράδες. Κατασκευαστές των χειροβομβίδων-μικροφώνων και άλλων υπερόπλων όπως το ΜΟΥΓΚΟ 42 και η Λούγκρα (την οποία δυστυχώς εκλείπει στον Κόσμο στον Πόλεμο). Τα χόμπυ τους είναι να παίζουν σκοποβολή με τα αεροβόλα τους, να " σκοτώνουν " ψοφίμια, να καίνε κουρτίνες, να καθαρίζουν κομμουνίστεν, να πλημμυρίζουν το μετρό τους και ύστερα να κολυμπούν μέσα και άλλα πολλά.