Θαλής

Από τη Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Θαλής υπήρξε αρχικά έμπορος αλατιού και μελιού από την Ιωνία (από όπου και το παρατσούκλι Μιλήσιος).

Bwikilogo.gif
Για τους σοβαροφανείς υπάρχει σχετικό άρθρο στη Βικιπαίδεια για αυτόν τον δυνάστη.

Έζησε την εποχή που οι Ευρωπαίοι ήταν ακόμα στις σπηλιές, έτρωγαν βελανίδια, φορούσαν τομάρια, αποπατούσαν όπου έβρισκαν κ.τ.λ. Ο μπαμπάς του ήταν αρκετά κονομημένος από το εμπόριο και έτσι ο νεαρός Θαλής σοφά σκεπτόμενος είπε να αξιοποιήσει την πατρική περιουσία. Άνοιξε έτσι τον δρόμο σε εκατομμύρια νέους με το λαμπρό παράδειγμά του οι οποίοι έκτοτε πράττουν το ίδιο. Άξιοι συνεχιστές της παράδοσης του Θαλή θα τους βρεις αραγμένους σε καφετέριες και μπαράκια πλατειών και πεζοδρόμων τοποθετημένους σε ανορθόδοξες στάσεις, πίνοντας νωχελικά καφέδες και καταπότια. Αναγνωρίζονται εύκολα από το γεγονός πως χρειάζονται τουλάχιστον τρεις καρέκλες για να τοποθετήσουν τα κουρασμένα τους μέλη.

Θέσεις και πράξεις[επεξεργασία]

Ο ίδιος ο Θαλής δεν φέρεται να μας παρέδωσε τίποτα γραπτό για την δουλειά του (μπορεί να μην έγραψε και τίποτα) και για αυτόν μαθαίνουμε από άλλους μετέπειτα συγγραφείς.

Φέρεται να ενδιαφέρεται από νέος για τις ιδιότητες των αριθμών και των σχημάτων του χώρου και βάζοντας στην μέσα τσέπη του μανδύα του (τότε δεν φορούσαν παντελόνια) κάμποσα φράγκα γύρισε τον τότε γνωστό κόσμο. Έμεινε μεγάλο διάστημα στην Αίγυπτο σε μια εποχή που πυραμίδες ήταν ήδη αρχαίες και πολλά από τα μυστικά των γεωμετρικών κατασκευών τους του έγιναν γνωστά. Όχι μόνο όμως το παλικάρι αυτό ξεπατήκωσε τα μυστικά του ιερατείου σχετικά με τις κατασκευές του χώρου αλλά τις επέκτεινε και έφτασε στο σημείο με ένα απλό ραβδί και με τη σκιά που σχημάτιζε η μεγάλη πυραμίδα να υπολογίσει το ύψος της (πράγμα που είχαν ξεχάσει και αυτοί που την κληρονόμησαν).

Τρελαμένος από αυτό του το κατόρθωμα άρχισε την τυραννική και βασανιστική του καριέρα πάνω σε αυτό που αργότερα ονομάστηκε γεωμετρία.

Συνεισφορά στην ανθρωπότητα[επεξεργασία]

Η μεγαλύτερη συνεισφορά του και η πλέον σαδιστική του επινόηση ήταν η έννοια της απόδειξης. Στο πέρασμα των χρόνων αποτέλεσε τον μεγαλύτερο δυνάστη των μαθητών της μέσης εκπαίδευσης και τον μεγαλύτερο ευεργέτη των καθηγητών και φροντιστών. Η δόλια επίδρασή του οφείλεται στο ότι εισήγαγε την έννοια της απόδειξης στα Μαθηματικά. Βασική του θεώρηση:

        ... Δεν φτάνει που είναι έτσι... Πρέπει να το αποδείξεις πως είναι έτσι...'.

Κλασσικός είναι και ο παρακάτω διάλογος που έχει επαναληφθεί άπειρες των φορών μέσα σε διδασκαλικές και δικαστικές αίθουσες...

Καθηγητής : Γιατί οι παρά τη βάση γωνίες ενός ισοσκελούς τριγώνου είναι ίσες;....

Μαθητής : Αφού τις βλέπω και είναι ίσες...

Καθηγητής : Όχι. Δεν φτάνει να τις βλέπεις ίσες, πρέπει και να το ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ... και αρχίζει το δράμα.

Για προφανείς λόγους αποκόπτονται όλες οι παρεπόμενες θλιβερές λεπτομέρειες του διαλόγου που υποδηλώνουν τον τρόπο κατά τον οποίο ο ένας των συνομιλητών τρώει το ψωμί του και ο δεύτερος τρώει το ξύλο του.

Γνωστοί συνεχιστές της αποτρόπαιας πορείας του είναι ο Πυθαγόρας, ο Ευκλείδης, ο Εύδοξος, ο Αρχιμήδης, ο Απολλώνιος και άλλοι φροντιστές.

Δείτε ακόμη[επεξεργασία]