Ξύλο ταστιέρας

Από τη Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία
Αναθεώρηση ως προς 11:23, 29 Οκτωβρίου 2012 από τον TK-999 (συζήτηση | συνεισφορές) (Ανάκληση των αλλαγών 94.71.181.11 (επιστροφή στην προηγούμενη αναθεώρηση Fililost))
(διαφ.) ← Παλαιότερη αναθεώρηση | Τελευταία αναθεώρηση (διαφ.) | Νεότερη αναθεώρηση → (διαφ.)
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ξύλο ταστιέρας.

Το υλικό κατασκευής της ταστιέρας μιας ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ κιθάρας είναι ο καθοριστικότερος παράγοντας ηχοχρώματός της. Ελάχιστο ρόλο παίζουν τα ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ της (μαγνήτες, πυκνωτές, ποτενσιόμετρα). Ακόμα μικρότερο το λοιπό hardware (σταθερή η όχι γέφυρα, υλικό nut, χορδές), τα πετάλια, ο ενισχυτής και τα ηχεία. Αυτό που πραγματικά κάνει τον ήχο ξεχωριστό είναι το εν λόγω ξύλο που εφάπτεται του μπράτσου.

Υπάρχουν 3 κύρια είδη ταστιέρας:

Ταστιέρα maple.

Μακράν η καλύτερη. Ο ήχος είναι διαυγής, καμπανάτος κλπ. Η μόνη αληθινή ταστιέρα για αληθινές κιθάρες.


Ταστιέρα rosewood.

Για παιδάκια. Ο ήχος γίνεται μουντός, αφήνει μαυρίλα στα δάκτυλα, ξεκολάνει σκλήθρες και μπαίνουν στα νύχια, χάνονται αρμονικές. Αναφέρθηκαν περιπτώσεις rosewood ταστιερών που το πρόβλημα ήταν τόσο μεγάλο που ακόμα και το πιο εκπαιδευμένο αυτί δεν μπορούσε να ξεχωρίσει αν παίζει Μι μινόρε η Σι μινόρε. Αισθητικώς, το μαύρο φημολογείται ότι αδυνατίζει. Έτσι η κιθάρα θα φαίνεται ως δυσανάλογα λεπτή στο μπράτσο και θα προκαλεί την γενική κοροϊδία του κοινού (το γνωστό κράξιμο: "κιθάρα είναι αυτή ρε η γκροφρέτα?") Γενικώς πρέπει να αποφεύγονται.


Ταστιέρα έβενος.

Για πολύ κιτς καταστάσεις. Έβενινη ταστιέρα, ασημένια κιθάρα, μπακιρένια ηλεκτρικά, χρυσαφί στολίδια, κεντήματα, χαϊμαλιά, κομπολόγια απο ελεφαντόδοντο, ανοιχτό πουκάμισο με τρίχες allover, ζάντες αλουμινίου στο αυτοκίνητο κλπ. Πουλάει πολύ σε πανυγυρτζήδες, ανθρώπους με χρυσά δόντια και παπούτσια σκαρπίνι


Όλα αυτά βεβαίως είναι δευτερευούσης σημασίας σε σχέση με το Φινίρισμα Ηλεκτρικής Κιθάρας το οποίο εφαρμόζεται. Το φινίρισμα είναι αυτό το οποίο ενισχύει το σκάσιμο και αποτρέπει το κλάσιμο στις χαμηλομεσαίες που είναι και η δύσκολότερη (ως ρος το φασματικό περιεχόμενο) περιοχή.


Απόσπασμα από την επιτομή των βιβλίων ψυχολογικού τομέα: "Ταστιέρα ηλεκτρικής κιθάρας και αντιμετώπιση ψυχοκινητικών διαταραχών με αναίμακτη χρήση γαγγλιακών εξολκέων Ρίμαν ", των Ντιουαρτ και Στειλκοβιτς:

... το υποκείμενο συνέχιζε να βρωντοφωνάζει με πάθος ότι μπορεί να ακούσει διαφορά μεταξύ rosewood και maple ταστιέρας ακόμα και όταν του αποκολλήαμε χωρίς αναισθησία το άνω κρανιακό οστούν και με τον ισχυακό εμβολέα αδειάσαμε το ομολογουμένως μικρό περιεχόμενο της κρανιακής του κοιλότητας. Εκ τούτου αδυνατούμε να καταλάβουμε ΠΟΥ ακριβώς έχει αποθηκευθεί η εν λόγω άποψη αν όχι στον εγκέφαλο των ασθενών, ώστε να του την αφαιρέσουμε. Κάθε περεταίρω προσπάθεια θεραπείας κρίνεται μάταιη. Συγκολήσαμε με χρήση ατλακόλ το κρανίο του υποκειμένου και τον αφήσαμε να ζει στην πλάνη του. Μερικές φορές η επιστήμη πρέπει να δέχεται την ήττα της...