Θεωρία της Ασχετοσύνης

Από τη Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

“Ορίστε και κάποιος σχετικός.”

- Ο Χρήστος Τσόλκας για τη θεωρία της Ασχετοσύνης
  • Εποχή του χάους:

Ο καθένας έκανε ό,τι ήθελε αφού ακόμη οι φυσικοί νόμοι δεν είχαν ψηφιστεί.

  • Εποχή Ποντίων:

Ο Νεύποντος (Neftonas ή αλλιώς Νιούτον) με τις ευλογίες του Κόμη Μ. σύνταξε ένα σύνταγμα φυσικών νόμων για να μπεί το σύμπαν σε μια τάξη. Απόσπασμα του λόγου του:

Επιτέλους είθε η ώρα και η στιγμή να αποφασίσωμεν δια την τύχη του σύμπαντός μας. Αυτόν τον σύνταγμα θα βάλλει εις
μίαν αγίαν, καθολικήν, αποστολικήν και οριστικήν τάξην το σύμπαν μας, ούτως ώστε ο καθείς να ημπορεί να
προβλέψει με απόλυτην ακρίβεια την έκβασιν των προσπαθειών του εις τους αιώνας των αιώνων. Αμηηηηηήννν.
  • Ευτυχώς για μας οι νόμοι δεν κράτησαν πολύ. Η κυβέρνηση του Μ έπεσε σύντομα οι Ελ έφεραν από μια χρονομηχανή τον Άλμπερτ Αϊνστάιν μπας και ο κόσμος σωθεί. Ο Αϊνστάιν επανέφερε την Γ΄ δημοκρατία της Ελλάδος (η οποία κατά παράδοσιν είναι κληρονομική) και στηρίχθηκε στη δόμηση του κόσμου σε δύο απαράβατες αρχές:
  1. Aρχή της Ασχετοσύνης: Όλες οι απόψεις είναι ισοδύναμες, αφού ο καθένας λέει το μακρύ του και το κοντό του.
  2. Τίποτε δε μπορεί να ξεπεράσει την ταχύτητα της απόλυτης βλακείας, των κακών νέων και της γρουσουζιάς (αδιάσειστη επιστημονική απόδειξη αποτελεί ο Kόμης).

Με αυτά τα δεδομένα οι ειδήμονες της εψή προσπάθησαν να καταλάβουν τι στο καλό γίνεται στο σύμπαν. Δε μπορούσε να χωνέψει το μυαλό τους ότι αφού για κάθε βλακεία υπάρχει πάντα μεγαλύτερη, πώς τίποτε δε ξεπερνάει τη γρουσουζιά του Κόμη;

Λύση[επεξεργασία]

Κάποια στιγμή βρέθηκε ένας μαθηματικός, ο Λάμπαμπνιτζ, να λύσει το πρόβλημα, όχι ότι καταλάβαινε τί έγραφε, απλά αντέγραφε το σκονάκι και προχωρούσε μέχρι που το μυαλό του έγινε γιαούρτι. Πάντως έλυσε το πρόβλημα και βλέποντας τη λύση δεν καταλάβαινε τίποτα. Τότε ο Αϊνστάιν του 'κλεψε το έργο και είπε τα αποτελέσματα:

  • Το κάθε σύστημα μπορεί να λέει το μακρύ του και το κοντό του. (Αρχή της ασχετοσύνης)
  • Όταν μια κοτσάνα εκτοξεύεται στ' αριστερά, όσο πιο γρήγορη είναι, τόσο πιο ελαφρά περνά.
Λ΄=Λ/(1-υ/μ)^(1/2) όπου Λ το μήκος της κοτσάνας, υ2 η ταχύτητά της και μ η σταθερά Μητσοτάκη
  • Όσο πιο γρήγορα κινείται η κοτσάνα, τόσο πιο πολύ πάει πιο αργά ή πιο γρήγορα.
τ=τ0/(1-υ/μ)^(1/2)
  • Όσο πιο μεγάλη φόρα πάρεις τόσο πιο πολύ βαριέσαι να σταματάς ή να επιταχύνεις.
ν=ν0/(1-υ/μ)^(1/2) όπου ν η βαρεμάρα.

Από τα παραπάνω προκύπτει:

  • Η δύναμη που χρειάζεται για να φτάσεις τη γρουσουζιά του Μητσοτάκη είναι άπειρη.
( ν-> άπειρο όταν υ-> μ )
  • Οτιδήποτε πλήρως ασόβαρο δεν έχει κανένα βάρος, άρα κινείται με γρουσούζικη ταχύτητα. Οτιδήποτε έστω και λίγο σοβαρό, κινείται πιο αργά.

(όχι βάρος καμία βαρεμάρα άρα ν=0, λίγο βάρος λίγη βαρεμάρα)

  • Όσο πιο γρήγορα κινείται η κοτσάνα τόσο πιο πολύ ζει.
δτ΄= δτ* (το γνωστό) όπου δτ η διάρκεια ζωής
  • Έχεις τόση ενέργεια όση το βάρος σου και περισσότερη, μόνο που για να βγει, θα σου βγει το λάδι.
Ε=νμ2

Συνέπειες[επεξεργασία]

Με αυτόν τον τρόπο όλοι ήταν ευχαριστημένοι, αφού ίσχυε ότι ο καθένας ήθελε και η γρουσουζιά αλώνιζε ελεύθερη. Από την άλλη, θυσιάστηκαν μερικά βασικά πραγματάκια όπως η ακριβής ώρα και ο χώρος. Αν κάποιος σας στήσει δε φταίει αυτός, για αυτόν ο χρόνος περνάει πιο αργά. Επίσης, πάντα υπάρχει χώρος και για κάποιον άλλον κάπου π.Χ: στα λεωφορεία-κονσέρβες. Τα παραπάνω δημιουργούν μερικά παράδοξα, αν ένας ξεφύγει από τη γρουσουζιά, τότε ως πλήρως άσχετος το σύμπαν θα μπερδέψει το παρόν και το μέλλον του, έτσι αυτός θα μπορέσει να σκοτώσει τον παππού του πριν ενκαστρώσει τη γιαγιά στη μητέρα του. Και τότε ποιός θα τον ξυπνάει το πρωί να τον πρήζει; Για να λύσει το πρόβλημα έφτιαξε τη Γενικότερη θεωρεία της Ασχετοσύνης. Εδώ η βαρεμάρα η ενέργεια και η ταχύτητα, ο χρόνος και ο όγκος ταυτίζονται, ώστε να καμπυλώνονται σε υπέροχες καμπύλες όπως αυτές της Πετρούλας και να δημιουργούνται μαύρες κωλοτρυπίδες, εκσπερματώσεις κβάζαρ, συνουσία γαλαξιών και άλλα πολλά (σύμφωνα με τη φυσική οι καμπύλες αυτές έλκουν τα πάντα στο πέρασμά τους ίσως τόσο ισχυρά που ούτε η γρουσουζιά του Μητσοτάκη δε μπορεί να ξεφύγει). Όμως αυτό δεν είναι αρκετά σωβρακοφανές για τους επιστήμονες.


Υ.Γ: όποιος κατάλαβε τα παραπάνω είναι ή τρελός ή φυσικός. Το πώς παντρεύτηκαν οι κορμάρες με το σύμπαν ένας Θεός το ξέρει.