Άτλαντες

Από τη Φρικηπαίδεια, την ελεύθερη παρωδία
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Μυθικοί κάτοικοι της Ατλαντίδος νήσου, ενός τεχνολογικά ανεπτυγμένου πολιτισμού που "χάθηκε στα κύμματα της θάλασσας ύστερα απο μία ημέρα και μία νύχτα συμφοράς". Η Ατλαντίδα και ο πολιτισμός της αναφέρθηκαν πρώτα απο τον Πλάτωνα στους διαλόγους του "Τιμαίος" και "Κριτίας". (Πηγή: [1]) Οι μελετητές της ιστορίας και οι κυνηγοί θησαυρών διαφωνούν αν υπήρχε αυτό το νησί που αναφέρει ο Πλάτων πέρα απο τις Ηράκλειες Στήλες και κάποιοι υποστηρίζουν οτι η χαμένη Ατλαντίδα είναι η Κρήτη, η Σαντορίνη ή ηρωίδα αδημοσίευτου διηγήματος του Εμίλ Ζολά. Αυτή η διαφωνία θα διαρκούσε ώς την ημέρα της Αποκαλύψεως αν οι Ελ δεν χρησιμοποιούσαν την μεγάλη τους σοφία και οδηγούσαν τον Βιετναμέζο αρχαιολόγο και ιδιοκτήτη πρακτορείου στοιχημάτων Παράμ Υθ ατζή να ανακαλύψει (κάτω απο τα μάτια των αρχών) το χειρόγραφο που αποκαλείται από τους ειδικούς "Η Βίβλος του Μου σι", ενός Βουδιστή μυστικιστή και πτηνοτρόφου που έζησε το 400 π.χ. στην περιοχή του Νεραϊδοχωρίου βαθιά μέσα στο έδαφος της Βόρειας Κορέας σε ένα Ναό. Το χειρόγραφο παρουσιάζει το παράδοξο να είναι γραμμένο σε νεοΕΛληνική γλώσσα με τους ίδιους ακριβώς γλωσσικούς τύπους και ιδιωματισμούς που χρησιμοποιούν οι σύγχρονοι Έλληνες. Το περιεχόμενο του χειρογράφου φωτίζει με άπλετο φως όλα σχεδόν τα μυστικά και τους μύθους της παγκόσμιας ιστορίας μεταξύ άλλων και του μυστηρίου της Χαμένης Ατλαντίδας και επιβεβαιώνει και τη φαντασία πολλών συγγραφέων που προσπάθησαν να δώσουν τη δική τους λογοτεχνική εξήγηση αυτών των μυστηρίων.

Η Ατλαντίδα, γεωγραφικός Χάρτης

Η Βίβλος του Μου σι και το Μυστήριο της Χαμένης Ατλαντίδας[επεξεργασία]

Ο δάσκαλος Μου σι όχι μόνο αναφέρει και επιβεβαιώνει τον Πλάτωνα αλλά προχωρά και πολλά βήματα παρακάτω. Τοποθετεί την Ατλαντίδα στο μέσον του Ατλαντικού ωκεανού και δίδει και λεπτομερέστατο γεωγραφικό χάρτη. Πρωτεύουσα του νησιωτικού αυτού κράτους ήταν η Πώς? Ηδονή Α η οποία βρισκόταν στον μεγάλο ανατολικό κόλπο της Μανέστρας στους πρόποδες του ηφαιστείου Πύρκαυ Λός. Το ηφαίστειο αυτό ήταν και το μοναδικό βουνό του νησιού. Αλλοι τρεις κόλποι σαν φιόρδ υπήρχαν στα βόρεια της νήσου σχηματίζοντας τη Δακτυλική Χερσόνησο.

Ιστορία της προέλευσης των Ατλάντων[επεξεργασία]

Στο χειρόγραφο αναφέρεται πως οι Άτλαντες ήταν εξόριστοι Αθηναίοι οι οποίοι εκδιώχθηκαν από την πόλη. Αυτό ήταν αποτέλεσμα μιας εξονυχιστικής ερεύνας του γνωστού ερευνητή της αρχαίας Αθήνας Μάκειου ο οποίος αποκάλυψε πως μιά μεγάλη μερίδα της αριστοκρατικής ελίτ της πόλης εχρηματίζονταν από Κορίνθιους, Γότθους και Γαλάτες εργολάβους ώστε να τους παρέχεται η δυνατότητα να αναλαμβάνουν τα Δημόσια έργα της εποχής. Ο δαιμόνιος ερευνητής και με την αρωγή των Ελ αποκάλυψε συνομωσία των προδοτών με τους Βριλ, τον Ποσειδώνα και τη συντεχνία κομμωτών της πόλης για την εγκαθίδρυση τυρρανίας. Οι Αθηναίοι πριν απο 7.500 χρόνια περίπου, έδρασαν αμέσως. Συνέλαβαν του συνομώτες, τις οικογένειες τους, τους δούλους τους και τα υποζύγια τους και τους οδήγησαν με τα πλοία τους πέρα απο τις Ηράκλειες Στήλες να χαθούν στον Ωκεανό. Την τελευταία στιγμή οι Βριλ ανέσυραν μια μεγάλη μάζα γης από τον βυθό και δημιουργήθηκε το νησί της Ατλαντίδας όπου βρήκαν καταφύγιο οι εξόριστοι.

Η εγκατάσταση[επεξεργασία]

Μόλις ο αρχηγός των εξόριστων Κρυψορχίδης πάτησε το πόδι του στη σωτήρια νήσο, σκόνταψε σε μια πέτρα και έπεσε στη γη με το κεφάλι και σκοτώθηκε. Αμέσως ανέλαβε αρχηγός ο πρωτότοκος γιός του Κρυψορχίδη, ο Κρυπτόκολος που θα γίνει ο πρώτος βασιλιάς των Ατλάντων με το όνομα Μπαρούφας ο Α'. Ο Μπαρούφας ανέγειρε μνημείο στο σημείο που πέθανε ο πατέρας του και γύρω απο το μνημείο του Κρυψορχίδη κτίστηκε η πρωτέυουσα Πως? Ηδονή Α. Λέγεται πως ο Μπαρούφας ζήτησε από τους μάντεις να του δώσουν τους οιωνούς τους για τη θέση της πόλης και εκείνοι διχογνωμούσαν για την αναδρομικότητα του Ερμή και την επίδραση της Αφροδίτης και του Δία στους Σκορπιούς. Τότε δύο μεγάλοι μπούφοι πέταξαν ψηλά από διαφορετική κατεύθυνση ο καθένας και στούκαραν τα κεφάλια τους μετωπικά στον αέρα. Στο σημείο που έπεσαν ζαλισμένοι οι μπούφοι χτίστηκε το παλάτι του βασιλιά, τους μπούφους τους έφαγαν και με τα πούπουλα τους γέμισαν το βασιλικό μαξιλάρι. Εργαζόμενοι με γρήγορους ρυθμούς και με το επιπλέον κίνητρο του βούρδουλα οι δούλοι που είχαν φέρει μαζί τους οι Άτλαντες έκτισαν την πόλη σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.

Η Συνομωσία του Ποσειδώνα (Βριλ)[επεξεργασία]

Όταν τελείωσε η πόλη και οι νέοι της κάτοικοι άρχισαν τις γιορτές για την κτίση της εμφανίστηκε ο θεός Ποσειδώνας αντίζηλος του Βασιλιά των θεών Δία και πράκτορας των Βριλ μέσα απο ένα κίτρινο υποβρύχιο. Οι Άτλαντες έπεσαν όλοι στο έδαφος και προσκυνούσαν τον θεό ακόμα και ο Βασιλιάς Μπαρούφας ο Α' έσκυψε το κεφάλι. Ο Ποσειδώνας πήρε παράμερα τον Μπαρούφα και του αποκάλυψε το μυστικό της σιδηροτεχνίας, νέες καινοτομίες στη ναυπηγική, τρείς συνταγές για πέρκα της Βέφας Αλεξιάδου και του παρέδωσε το βιβλίο "Πώς να εκδικηθείτε τους Αθηναίους για τη συμφορά που σας έκαναν και να πάρετε το αίμα σας πίσω" του Δονάλδιου Δάκιου. Εδώ υπάρχει μια διχογνωμία από τους μελετητές καθώς πολλοί πιστέυουν πως ο Μίκιος Μαούσιος είναι ο πραγματικός συγγραφέας. Ο Μπαρούφας ευχαρίστησε τον θεό και τον ρώτησε τί ήθελε για αντάλλαγμα. Ο θεός του απάντησε πως θα ήταν ευχαριστημένος με μία ετήσια ανθρωποθυσία πλήθους εκατό κακομοίρηδων από τους αιχμαλώτους που θα λάμβαναν από τους πολέμους που θα έκαναν, σε αιώνια βάση. Ύστερα ο θεός άκουσε μια γυναικεία φωνή μέσα από το κίτρινο υποβρύχιο να του φωνάζει θυμωμένα κάτι για την ούρηση και το καπάκι της τουαλέτας και ο Ποσειδώνας έντρομος μπήκε πάλι μέσα στο σκάφος του και βυθίστηκε στον Ωκεανό για να μην τον ξαναδεί κανείς Άτλαντας ποτέ. Ο Βασιλιάς Μπαρούφας ο Α΄ άρχισε αμέσως να αξιοποιεί τα δώρα του Ποσειδώνα. Έβαλε τους σιδηρουργούς του να φτιάξουν όπλα με τη νέα τεχνολογία του σιδήρου και πρόσταξε τους ναυπηγούς του να φτιάξουν πλοία. Ταυτόχρονα εκπαίδευσε για πόλεμο τους Άτλαντες μαχητές.

Άτλαντες η παγίωση της βασιλείας του τρόμου[επεξεργασία]

Με επιμονή και με τη βοήθεια της νέας τεχνολογίας οι Άτλαντες έγιναν πανίσχυροι. Άρχισαν να κάνουν επιδρομές στις χώρες ανατολικά και δυτικά του νησιού τους όπου λάμβαναν δούλους, υποψήφιους ανθρωποθυσιών και πλούτη. Ηταν μιά αργή αλλά σταδιακή διεργασία που οδήγησε τους Άτλαντες να είναι ηγέτες στον Ατλαντικό. Όποιοι λαοί σήκωναν το αναστημά τους και προσπαθούσαν να τους αντισταθούν έσκυβαν γρήγορα το κεφάλι μπροστά τους. Σιγά σιγά οι χώρες και στις δύο ακτές του Ατλαντικού έγιναν φόρου υποτελείς και "πρόθυμοι" σύμμαχοι τους. Στα χρόνια του Μπαρούφα του Γ' ιδρύθηκε η πρώτη Ατλαντική Συμμαχία γνωστη και ως Ν.Α.Τ.Ο. (Νεόπλουτοι Αθηναίοι Τρέμετε Όλοι). Όλα αυτά τα χρόνια οι Άτλαντες δεν είχαν ξεχάσει τους συμπατριώτες τους Αθηναίους και στο μυαλό τους είχαν μόνο πώς και πότε θα πάρουν εκδίκηση. Στον Όλυμπο οι θεοί ήταν προβληματισμένοι με το μέγεθος που λάμβανε η δύναμη των Ατλάντων και αποφάσισαν να διαλέξουν πέντε-έξι θεούς για να σχηματίσουν μια τριμελή επιτροπή που θα συζητούσε διεξοδικά το θέμα. Ύστερα από επίμονη διαβούλευση ενός αιώνα οι θεοί αποφάσισαν να στείλουν τον θεό Ερμή, το παιδάκι για τα θελήματα, να προειδοποιήσει τους Άτλαντες πως αν συνεχίσουν να δείχνουν αλλαζονία θα καταστραφούν από τους θεούς. Ο τότε Βασιλιάς Χαμούρης ο Β' δέχθηκε την νυκτερινή επίσκεψη απο τον Ερμή και την προειδοποίηση του αλλά με μια κίνηση των χεριών του από πάνω προς τα κάτω του έδειξε πού έχει γραμμένους τους θεούς. Ο Έρμής έφυγε ντροπιασμένος για τον Όλυμπο όπου μετέφερε τα νέα στον Δία και στην πολυπληθή τριμελή επιτροπή.

Η Συμφωνία των Θεών και η μοίρα των Αθηνών[επεξεργασία]

Ο Δίας οργίστηκε και ήταν έτοιμος να εξοντώσει τους Άτλαντες με τους κεραυνούς του και τα λαχαναγορίτικα μπινελίκια του όταν επενέβει ο Ποσειδώνας για να κάνουν νταραβέρι με την τύχη των αγαπημένων του παιδιών. Ο θεός έχοντας για σύμμαχο αυτή την κακούργα την Ήρα και με το πνεύμα γνωστού ψηλού μοντελάκια δικηγόρου κατάφερε να έρθει σε συμφωνία με τον Δία. Οι Άτλαντες είχαν κάθε δικαίωμα να καταστρέψουν την Αθήνα αν αυτό ήθελαν, ήταν άλλωσε εξόριστοι χαμουτζήδες και οι ίδιοι. Δεν θα τους επιτρεπόταν όμως να κάνουν επιθέσεις εντός των Ηράκλειων Στηλών εκτός της Αθήνας, ούτε να πάρουν σκλάβους, αιχμαλώτους ή αντικείμενα μαζί τους μετά την τέλεση του φριχτού τους σκοπού. Οι Άτλαντες θα έκαναν τους πολέμους τους εκτός της Μεσογείου ή της Ευρώπης, μόνο η επίθεση εναντίον των Αθηνών θα τους επιτρεπόταν και αυτή για μία μόνο φορά. Η θεά Αθηνά προστάτιδα της πόλης των Αθηνών εξεμάνει με την απόφαση που επικύρωσε ο πατέρας της και σκεφτόταν με λύπη την μοίρα των αγαπημένων της πρωτευουσιάνων που φαινόταν να είναι τραγικά προδιαγεγραμμένη. Οι θεοί συμφώνησαν να μην ανακατευτούν στη διαμάχη παρά μόνο αν οι Άτλαντες δεν τηρούσαν τη συμφωνία και ο Ποσειδώνας έστειλε τον υπηρέτη του Τρίτωνα Καρχαρέα να προφτάσει τα νέα στην Ατλαντίδα.

Η αρχή του τέλους[επεξεργασία]

Ο Τρίτωνας Καρχαρέας πήγε με το πάσο του στην Ατλαντίδα καθώς λοξοδρόμησε στο δρόμο στις σειρήνες ή κυνηγούσε τοννάρια και τροφαντές τσιπούρες. Έφτασε στη Πως? Ηδονή Α και στάθηκε στο μνημείο του Κρυψορχίδη. Εκεί φώναξε στους Άτλαντες με φωνή τόσο δυνατή που τρόμαξε πολύ τους κατοίκους της, ίσως επειδή ήταν βράδυ και όλοι κοιμόταν. Οι Άτλαντες βγήκαν στους δρόμους να ακούσουν το μήνυμα του Τρίτωνα. Μπροστά του βρέθηκε η Βασίλισσα Μπάμπω η Α' και ο αρχιερέας του Ποσειδώνα Εφραίμιος. Ο Τρίτωνας τους ανακοίνωσε την απόφαση των θεών και εκείνοι πικράθηκαν με την απόφαση αλλά ύστερα από την παραίνεση του Εφραίμιου υπάκουσαν στις εντολές του προστάτη θεού τους. Αποφάσισαν όμως να επισπεύσουν τις προετοιμασίες για να δώσουν το ένα και μοναδικό χτύπημα στην παλιά τους πατρίδα και τους υπερόπτες κατοίκους της, ένα χτύπημα τόσο ισχυρό που θα μάτωνε την ιστορία!!! Ο Τρίτωνας -με καθυστέρηση πάλι- έφερε τα νέα αυτά στον Όλυμπο και οι θεοί αποσύρθηκαν στις ασχολίες τους δηλαδή στη ξάπλα και στο ρεμπελιό. Η Αθηνά υπολόγισε πως έχει πολύ λίγο χρόνο μπροστά της για να σκεφθεί κάτι που θα έσωζε τους Αθηναίους από την οργή της Ατλαντίδας.

Ατλαντιανό πολεμικό. Στο βάθος το Ηφαίστειο Πύρκαυ Λος

Η εντός των Ηράκλειων Στηλών επιδρομή των Ατλάντων[επεξεργασία]

Οι Άτλαντες εργάστηκαν με επιμονή και πείσμα, δηλαδή όχι αυτοί αλλά οι δούλοι τους. Γρήγορα έφτιαξαν ένα στόλο από 3.000 πλοία για να μεταφέρει το μεγαλύτερο μέρος των στρατευμάτων τους για την άλωση των Αθηνων. Πριν από τον απόπλου αυτού του τρομερού στόλου με τα μαύρα πανιά, μαύρες καρίνες και ροζ κουπιά για να σπάει λίγο η μαυρίλα, τέλεσαν μια μεγάλη γιορτή στο όνομα του Ποσειδώνα όπου κατέσφαξαν τους εναπομείναντες δούλους εκτός από πολύ λίγους για τις καθημερινές τους ανάγκες. Έσφαξαν επίσης και όλους τους δικηγόρους σε μνήμη της βοήθειας που έδωσε ο ψηλός νομικός στον Ποσειδώνα όταν εξεταζόταν το ζήτημα τους στον Όλυμπο και αυτή τους η πράξη είναι η μόνη ίσως ανθρωπιστική πράξη που έχουμε να θυμόμαστε από τους Άτλαντες. Όλος ο πληθυσμός της νήσου βρισκόταν στην προβλήτα της Πως? Ηδονή Ας για να αποχαιρετήσουν τους ναύτες και τους στρατιώτες τους και τους όρκιζαν για εκδίκηση αλλιώς να μην γυρίσουν πίσω. 3.500 χρόνια μετά την εγκατάσταση τους στην Ατλαντίδα νήσο ο τεράσιος στόλος των εξόριστων έσκισε με ορμή τα κύμματα και μετά από τρεις μέρες πέρασε σιγά σιγά στη Μεσόγειο.

Η Αθηνά ήξερε ότι είχε δέκα ημέρες καιρό για να δράσει. Έφυγε κρυφά από τον Όλυμπο και πήρε τη μορφή του Παγκαλέοντα, ενός ευτραφούς συμβούλου του τότε βασιλιά Σκόρδου του εκλεγμένου άρχοντα της πόλης. Οι Αθηναίοι δεν είχαν πληροφορηθεί τον κίνδυνο που ελόχευε ούτε είχαν ακούσει τι είχε ειπωθεί για τους Άτλαντες στο Συμβούλιο των θεών. Για την ακρίβεια νόμιζαν ότι είχαν ξεμπερδέψει με τους εξόριστους από τότε που τους έστειλαν σε βέβαιο θάνατο στα μανιασμένα κύματα του Ωκεανού. Ούτε είχαν πληροφορηθεί με ακρίβεια τίποτα σχετικό για αυτούς παρά μόνο ψίθυρους για ένα πανίσχυρο και επιθετικό λαό πέρα από τις Ηράκλειες Στήλες και δεν πίστευαν καθόλου για τη βασιμότητα αυτών των ψιθύρων. Ο Παγκαλέων-Αθηνά ζήτησε να μιλήσει στην εκκλησία του Δήμου προεδρεύοντος του Βασιλέα. Τους είπε πως έλαβε το μήνυμα από τους θεούς πως ήταν καιρός να κάνουν μία μικρή επιδρομή στο νησί των Μινωιτών σε κάποια απομονωμένη αποικία τους και να συλλάβουν τον πιό ψηλό από τους αιχμαλώτους που θα πιάσουν και να τον φέρουν στην Αθήνα καθώς αυτός ήταν ο γίος του Βασιλέα Μίνωα και θα μπορούσαν να παζαρέψουν καλύτερα τις μεταξύ τους σχέσεις αν κρατούσαν αυτό το χαρτί. Οι Αθηναίοι τότε είχαν να αντιμετωπίσουν την επιθετικότητα των Μινωιτών και υπέφεραν από τους εμπορικούς δασμούς που είχαν επιβάλει οι τελευταίοι. Οι Αθηναίοι έστειλαν 3 επιδρομικά πλοία στην ξεχασμένη τώρα γωνιά της Κρήτης και επέστρεψαν στο Φάληρο την ώρα που ο στόλος των Ατλάντων πέρναγε το ακρωτήριο Ταίναρο.

Τα μαύρα/ροζ πλοία έφτασαν στον Αργολικό κόλπο τη νύχτα και αποφάσισαν να ξεκουραστούν εκεί. Την επόμενη ημέρα θα έπλεαν προς την παλιά τους πατρίδα με πάθος για εκδίκηση. Με το πρώτο φως της αυγής ξεκίνησαν και σύντομα ο στόλος των Ατλάντων έβλεπε τα παράλια της Αττικής. Αλλά αυτό που έβλεπαν δε το περίμεναν. Τεράστια σύννεφα καπνού υψώνοταν από το σημείο που θα έπρεπε να βρίσκεται η πόλη. Πολύ γρήγορα αποβιβάστηκαν στον Φαληρικό όρμο και βάδισαν πάνοπλοι και περίεργοι προς την πόλη. Όταν πλησίασαν είδαν μια πόλη γεμάτη ερείπια και γεμάτη εστίες φωτιάς. Ο βράχος της Ακρόπολης ορθωνόταν γενναία μπροστά από τους εισβολείς αλλά όλοι οι ναοί και τα κτίρια είχαν καταστραφεί και μεγάλο μέρος του βράχου είχε μαυρίσει από την κάπνα. Όσο για τους Αθηναίους δεν υπήρχε ψυχή μόνο ελάχιστα καμμένα κορμιά εδώ και εκεί ή κάποια άψυχα ανθρώπινα μέλη να εξέχουν από τα ερείπια.

Η Βασίλισσα Μπάμπω που είχε ηγηθεί της εκστρατείας έστειλε ανιχνευτές στην Ακρόπολη και εκείνοι γύρισαν φέρνοντας μαζί τους δύο αιχμαλώτους. Η βασίλισσα είχε μπροστά της ένα ψηλό νέο που φαινόταν να καταγόταν από αρχοντική γενιά και ένα γέρο καμπούρη που έμοιαζε σαν ζήτουλας. Στράφηκε προς το αρχοντόπουλο και ρώτησε τί είχε συμβεί εδώ. Το αρχοντόπουλο κουνώντας το ώμο του της είπε ότι γνώριζε. Είχε μόλις χθές απαχθεί από μια επιδρομή που έκαναν οι Αθηναίοι στο νησί και τον είχαν συλλάβει. Ήταν γιος του Βασιλιά Μίνωα -με το όνομά του να είναι πλέον ξεχασμένο από την ιστορία- και θα χρησίμευε ως μέσο διαπραγμάτευσης. Οι Αθηναίοι του είχαν φερθεί καλά. Τον έβαλαν να μείνει στο ναό της Αθηνάς στην Ακρόπολη παρέχοντας του όλες τις ανέσεις. Έριξε μια ματιά στην πολιτεία των Αθηνών και τη θαύμασε από ψηλά πρίν πέσει για ύπνο αλλά όταν ξύπνησε, βρέθηκε να αντικρύζει την ίδια εικόνα καταστροφής που έβλεπαν και οι Άτλαντες. "Κρίμα διότι ήτο πόλις θαυμαστή, δεν υπάρχει αμφιβολία περί αυτού", είπε το αρχοντόπουλο λυπημένα. Η βασίλισσα Μπάμπω έδωσε τροφή και νερό στο αρχοντόπουλο και πήγε να ανακρίνει τον σακάτη ζητιάνο. Εκείνος την κοίταξε στα μάτια και της είπε όλη την ιστορία. Το αρχοντόπουλο ήταν λέει ταγμένο στο Ποσειδώνα και όταν ο θεός έμαθε για την απαγωγή το θεώρησε ως προσωπική προσβολή. Πλησίασε την πόλη στο βαθύ σκοτάδι και κτύπησε το βυθό με την τρίαινα του. Τότε έγινε σεισμός μέγας, και μετά άναψαν πολλές φωτιές. Όλοι οι Αθηναίοι θα καταπλακώθηκαν στον ύπνο τους ή θα κάηκαν από τη φωτιά. "Ο θεός σου πήρε την εκδίκηση που γύρευες εσύ βασίλισσα μου. Οι Άτλαντες έχουν νικήσει.", της είπε γελώντας. Όταν η βασίλισσα τον ρώτησε πώς σώθηκε ο ίδιος εκείνος της απάντησε πως ήταν ικέτης στον ναό της Αθηνάς και δεν ήταν Χαμουτζής αλλά Πατρινός. Η βασίλισσα χάρηκε και έκανε να φύγει όταν ο ζητιάνος της απηύθυνε το λόγο με θράσος. Της είπε πως αν θέλει να τιμήσει τον Ποσειδώνα θα πρέπει να τιμήσει πρώτα τον προστατευόμενο του που έγινε το όργανο της εκδίκησης της. Η Αθήνα είχε σβήσει πλέον από τον χάρτη. Η βασίλισσα Μπάμπω αποκρίθηκε πως ο ζητιάνος μιλά με σοφία του έδωσε τρία τάλαρα και τον άφησε να φύγει. Κατόπιν απέπλευσε με το στόλο της για την Ατλαντίδα παίρνοντας μαζί της το αρχοντόπουλο για να τον δοξάσει μπροστά στους συμπατριώτες της.

Ο Χαμός της Ατλαντίδας και το παιχνίδι της Αθηνάς[επεξεργασία]

Με μεγάλη καθυστέρηση τρεις μήνες αργότερα και αφού ο στόλος της έπαθε μεγάλες απώλειες από τρικυμίες και προσκρούσεις σε ξέρες χάνοντας το ένα τρίτο της δύναμης του, η Βασίλισσα Μπάμπω η Α' μπήκε θριαμβευτικά στο λιμάνι της πρωτέυουσας του νησιού της.

Οι κάτοικοι βγήκαν να υποδεχτούν τη νικήτρια Βασίλισσα τους και αν και πρόσκαιρα λυπήθηκαν για τους ανθρώπους που έχασαν κατά το ατυχές ταξίδι της επιστροφής, πανηγύρισαν για την καταστροφή των Αθηνών και των κατοίκων της και δέχθηκαν με τιμές ήρωα το αρχοντόπουλο που έβλεπαν σαν ολετήρα της παλιάς τους πατρίδας. Αμέσως κυρήχθηκε τριήμερο γλέντι και οι δούλοι έτρεξαν για τις προετοιμασίες. Το αρχοντόπουλο θαύμασε την πόλη και τους καλοπροαίρετους κατοίκους της και έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για το ηφαίστειο Πύρκαυ Λος. Η Βασίλισσα διέταξε ένα άγημα να όδηγήσει το αρχοντόπουλο στο ηφαίστειο για να το θαυμάσει από κοντά και εκείνη ετοιμάστηκε για την τελετή σπονδής προς τον Ποσειδώνα. Εντωμεταξύ περίεργα πράγματα συνέβαιναν στο νησί. Κατολισθήσεις, μικροσεισμοί , μικρές εστίες φωτιάς εδώ και εκεί, και μιά πρόσκαιρη αλλά δυνατή θαλασσοταραχή κατέστρεψε τον ταλαιπωρημένο αλλά ένδοξο στόλο. Οι κάτοικοι αντιμετώπισαν τα συμβάντα με αλαζονεία. "Είμαστε τόσο ισχυροί που τρέμει η γη μπροστά μας", είπαν κάποιοι και οι Άτλαντες τους πίστεψαν.

Το Βράδυ στο μνημείο του Κρυψορχίδη ο αρχιερέας Εφραίμιος έσφαξε όλους τους δούλους προς τιμή του Ποσειδώνα ενώ η γη σειόταν. Το ηφαίστειο είχε αρχίσει να καπνίζει αλλά κανείς δεν έδινε σημασία. Υπήρχε τρελή χαρά στον κόσμο λες και κάποιος τους είχε ποτίσει με μεγάλες δόσεις ΕλΕσΝτι και βαρβιτουρικών. Όταν ο τελευταίος δούλος έχυσε το αίμα του και έπεσε νεκρός έμφανίστηκε από τη θάλασσα ο Τρίτωνας Καρχαρέας. Φώναξε στους Άτλαντες και τους είπε άμυαλους, τους ρώτησε γιατί κάνουν σπονδές στον Ποσειδώνα. Η Βασίλισσα του διηγήθηκε την ιστορία της καταστροφής των Αθηνών και του έδειξε το γενναίο αρχοντόπουλο. Ο Τρίτωνας χλώμιασε και ήταν πολύ μεγάλο θέαμα να βλέπει κανείς ένα Τρίτωνα αλμπίνο. "Τι κάνατε τρελοί;", ούρλιαξε, "Αυτός είναι ο καταραμένος γιός του Μίνωα, ο αρχάγγελος του ολέθρου, που το όνομα του είναι....", και το όνομα χάθηκε στη βουή της έκρηξης του ηφαιστείου. Ένας μεγάλος σεισμός ισοπέδωσε τα κτίρια της ένδοξης Πως? Ηδονή Ας και τεράστια κύμματα άρχισαν να καταπίνουν το νησί ενώ η λάβα συνέχιζε το καταστροφικό της έργο. Η Βασίλισσα Μπάμπω η Α' και Τελευταία χάθηκε μέσα στα κύματα μαζί με τον Εφραίμιο. Ο Τρίτωνας βούτηξε βαθιά στο βυθό χεσμένος πατόκορφα. Το αρχοντόπουλο εκτινάχθηκε μακριά στη θάλασσα και πιάστηκε από ένα ξύλινο κομμάτι που άνηκε σε πλοίο του μεγαλειώδους στόλου της Ατλαντίδας. Σε δύο ώρες η Ατλαντίδα έπαψε να υπάρχει και τη θέση της κάλυψε η βουβή θάλασσα.

Η Αθηνά παρακολουθούσε το θέαμα από τον Όλυμπο και γελούσε χαιρέκακα ενώ ο πατέρας Δίας την κοιτούσε δήθεν αυστηρά αλλά ήταν πολύ ικανοποιημένος από την πονηριά που έδειξε η κόρη του. Τρεις μηνες πριν και αμέσως μόλις έφεραν το γιο του Μίνωα στην πόλη η Αθηνά παίρνοντας πάλι τη στενάχωρη μορφή του Παγκαλέοντα είπε στους Αθηναίους δήθεν πως είχαν πιάσει τον λάθος γιο τον καταραμένο γιο του Μίνωα. Είπε με τρεμάμενη φωνή πως θα έρχονταν μεγάλες καταστροφές στην πόλη γι αυτό η Αθήνα έπρεπε να εκκενωθεί πάραυτα. Οι Αθηναίοι έντρομοι οδήγησαν το αρχοντόπουλο στο Ναό της Παλλάδας στην Ακρόπολη και έφυγαν με τα πόδια στη πλάτη προς τη Σαλαμίνα. Μόνο μια χούφτα Αθηναίοι κουλτουριάρηδες που απέριπταν το υπερφυσικό και το θείο έμειναν πίσω και τα πτώματα τους χρησίμευσαν ως άλλοθι για την ιστορία που πούλησε στη Βασίλισσα Μπάμπω έχοντας πάρει τη μορφή του κουρελή καμπούρη ζητιάνου που την είχε συμβουλέψει στο χαμό της. Οι Αθηναίοι επέστρεψαν στη ρημαγμένη τους πόλη μόλις έφυγε ο Ατλαντιανός στόλος ο οποίος είχε κρυφτεί από τα μάτια τους χάρη στην ομίχλη που κάλυπτε την Σαλαμίνα, άλλο ένα κόλπο της Αθηνάς.

Το μνημείο του Κρυψορχίδη από γκραβούρα του 1700. Σήμερα ονομάζεται Δόντι του Ποσειδώνα.

Επίλογος[επεξεργασία]

Οι Αθηναίοι θα ξανάχτιζαν τη πόλη τους πιο όμορφη απο πριν και δεν θα μάθαιναν ποτέ για τον κίνδυνο που είχαν διατρέξει.

Η Αθηνά θα διατηρούσε μια καμπούρα στην πλάτη της για καμιά πενηνταριά χρόνια ως παρενέργεια της συνάντησης με τον καταραμένο γιο σαν σουβενίρ. Κατά βάθος γνώριζε από την αρχή ότι δεν ήταν μοιραίο οι Άτλαντες να καταστρέψουν την Αθήνα. Αυτή η δουλειά είχε ανατεθεί στους πρωθυπουργούς της Ελλάδας τον εικοστό και εικοστό πρώτο αιώνα.

Όσο για το καταραμένο αρχοντόπουλο, όλο και κάπου θα τριγυρνάει.

Στο μέσο του Ατλαντικού ένας έμπειρος ναυτικός γνωρίζει το σημείο όπου ένας πολύ μικρός βράχος εξέχει σπάζοντας τη μονοτονία της θάλασσας. Είναι το μνημείο του Κρυψορχίδη και βρίσκεται εκεί για να θυμίζει στους ανθρώπους τη δύναμη των Ελ.